Stały Kataster w Galicji

Po panowaniu Józefa II (1780-1790) większość jego reform została zniesiona i przez ponad 30 lat nie prowadzono rejestrów gruntów. Dlatego postanowiono wprowadzić nowy kataster gruntowy. Już w 1806 roku przeprowadzono prace przygotowawcze na poligonie o powierzchni 1 mili kwadratowej w pobliżu Wiednia, wykorzystując stoliki pomiarowe.

Te działania zaowocowały patentem z 23 grudnia 1817 roku wprowadzającym „Kataster Stały”, zwany w polskiej literaturze „Katastrem Galicyjskim”, na terenie całej monarchii. Okazało się jednak, że ze względu na wysokie koszty jego wdrożenia w wielu prowincjach (w tym w Galicji), patent ten nie wszedł w życie przez następne 30-35 lat. Dlatego postanowiono, że do czasu ukończenia „Katastru Stałego” zostanie wprowadzony kataster prowizoryczny. Ten kataster, powszechnie znany jako Metryka Franciszkańska (w patencie nazywany „Katastrem Prowizorycznym”), opierał się na Metryce Józefińskiej, uwzględniając zmiany, które zaszły od lat 80. XVIII wieku. „Kataster Stały” opierał się na patencie z 23 grudnia 1817 roku. W Galicji kataster ten powstał w połowie XIX wieku. Był to profesjonalnie przygotowany kataster zawierający m.in. mapy, co było nowością w porównaniu z poprzednimi austriackimi katastrami. Prace te wykonali odpowiednio wykwalifikowani geodeci i ich asystenci. Te wysiłki zaowocowały mapami i dokumentacją katastralną dla całej Galicji, z których wiele znajduje się w polskich i ukraińskich archiwach.

‘Permanent Cadastre’ in Galicia

Following the reign of Joseph II (1780-1790), most of his reforms were abolished and no land registers were kept for over 30 years. That is why it was decided that a new land cadastre would be introduced. As early as 1806, preparatory works were done on a testing ground of 1 square mile near Vienna with the use of plane tables.

These actions resulted in the patent of 23 December 1817 introducing a ‘Permanent Cadastre’, called in Polish literature ‘Galician Cadastre’, into the whole monarchy. It transpired, however, that, due to the high cost its implementation involved in a number of provinces (including Galicia), this patent was not put into effect for the next 30-35 years. Therefore, it was decided that until the ‘Permanent Cadastre’ is completed, a provisional cadastre would be implemented. This cadastre, commonly referred to as Metryka Franciszkańska (it was called the ‘Provisional Cadastre’ in the patent) was based on Metryka Józefińska, while taking into account the changes that had occurred since the 1780s.

The ‘Permanent Cadastre’ was based on the patent of 23 December 1817. In Galicia this cadastre was produced in the mid-19th century. It was a professionally prepared cadastre containing, among other things, maps, which was a novelty when compared to the previous Austrian cadastres. The work mentioned above was done by suitably qualified land surveyors and their assistants. These efforts resulted in maps and cadastral documentation for the whole Galicia, a great number of which are held in Polish and Ukrainian archives.

« Cadastre Permanent » en Galicie

Après le règne de Joseph II (1780-1790), la plupart de ses réformes furent abolies et aucun registre foncier ne fut tenu pendant plus de 30 ans. C’est pourquoi il fut décidé d’introduire un nouveau cadastre. Dès 1806, des travaux préparatoires furent réalisés sur un terrain d’essai de 1 mille carré près de Vienne en utilisant des tables planes.

Ces actions aboutirent au brevet du 23 décembre 1817 introduisant un « Cadastre Permanent », appelé dans la littérature polonaise « Cadastre Galicien », dans toute la monarchie. Il apparut toutefois que, en raison du coût élevé de sa mise en œuvre dans un certain nombre de provinces (y compris la Galicie), ce brevet ne fut pas mis en œuvre pendant les 30 à 35 années suivantes. Par conséquent, il fut décidé qu’en attendant l’achèvement du « Cadastre Permanent », un cadastre provisoire serait mis en place. Ce cadastre, communément appelé Metryka Franciszkańska (il était appelé « Cadastre Provisoire » dans le brevet), était basé sur la Metryka Józefińska, en tenant compte des changements survenus depuis les années 1780.

Le « Cadastre Permanent » était basé sur le brevet du 23 décembre 1817. En Galicie, ce cadastre fut produit au milieu du XIXe siècle. C’était un cadastre professionnellement préparé contenant, entre autres, des cartes, ce qui était une nouveauté par rapport aux cadastres autrichiens précédents. Les travaux mentionnés ci-dessus furent réalisés par des géomètres qualifiés et leurs assistants. Ces efforts aboutirent à des cartes et des documents cadastraux pour toute la Galicie, dont un grand nombre sont conservés dans les archives polonaises et ukrainiennes.