Rytuał Dnia Przebłagania według Kpł 16,1-34

Artykuł jest komentarzem do Księgi Kapłańskiej 16: 1-34, mającym na celu szczegółowe opisanie rytuału Dnia Przebłagania. Po przedstawieniu kontekstu omawianego rozdziału, autor opisuje, w formie komentarza do konkretnych fragmentów tekstów biblijnych, świętą liturgię wraz z krótkim wyjaśnieniem znaczenia wykonywanych czynności.

Dzień Przebłagania był jednym z najważniejszych dni świątecznych w Izraelu. To święto miało swój unikalny rytuał. Po odpowiednim przygotowaniu, arcykapłan, oczyszczony i odpowiednio ubrany, losował z urny dwa kozły, które przyniósł lud. Następnie składał wybranego kozła Bogu jako ofiarę przebłagalną, wchodząc z krwią kozła do Świętego Świętych i kropiąc wieko przebłagalni.

Po tym następował rytuał z kozłem dla Azazela. Symbolicznie przekazując grzechy całego Izraela na kozła, arcykapłan wypuszczał go na pustynię. To symbolizowało oddzielenie Narodu Wybranego od grzechów. Po zakończeniu rytuału, arcykapłan poddawał się oczyszczeniu, a następnie wracał do społeczności. Był to dzień postu dla całego narodu, podczas którego arcykapłan wstawiał się u Pana za lud. Dzięki przestrzeganiu precyzyjnego porządku nabożeństw i ofiar zawartych w Prawie, otrzymywał rozgrzeszenie i przebaczenie wszystkich grzechów Izraela.

The ritual of the Day of Atonement according to Leviticus 16: 1-34

The article is a kind of a commentary on Leviticus 16: 1-34, the aim of which is to describe in detail the ritual of the Day of Atonement. Following the presentation of the context for the discussed chapter, the author describes, in the form of a commentary on the specific fragments of biblical texts, the holy liturgy along with a brief explanation of the meaning of the performed activities.

The Day of Atonement was one of the most important feast days in Israel. This feast had its own unique ritual. Having been adequately prepared, an archpriest, cleansed and suitably attired, drew lots from a lottery box over two goats which were brought by the people. Then he offered the selected goat to God as a propitiatory sacrifice entering with goat’s blood to the Holy of Holies and sprinkling the mercy seat.

After that, there was a rite with a goat for Azazel. Having transferred symbolically the sins of the whole Israel to the goat, the high priest sent it off to the desert. This symbolized separation of the Chosen People from sins. After the rite had been completed, the high priest underwent cleansing, and then he returned to the community. It was a day of fasting for the whole nation during which the high priest interceded with the Lord on behalf of the people. And through following a precise order of the services and sacrifices included in the Law, he was granted absolution and forgiveness of all the sins of Israel.

Le rituel du Jour de l’Expiation selon Lévitique 16: 1-34

L’article est une sorte de commentaire sur Lévitique 16: 1-34, visant à décrire en détail le rituel du Jour de l’Expiation. Après avoir présenté le contexte du chapitre discuté, l’auteur décrit, sous forme de commentaire sur des fragments spécifiques des textes bibliques, la liturgie sacrée avec une brève explication de la signification des activités réalisées.

Le Jour de l’Expiation était l’un des jours de fête les plus importants en Israël. Cette fête avait son propre rituel unique. Après avoir été adéquatement préparé, un grand prêtre, purifié et habillé de manière appropriée, tirait au sort deux boucs amenés par le peuple. Ensuite, il offrait le bouc sélectionné à Dieu en tant que sacrifice propitiatoire, entrant avec le sang du bouc dans le Saint des Saints et aspergeant le propitiatoire. Après cela, il y avait un rite avec un bouc pour Azazel. Après avoir symboliquement transféré les péchés de tout Israël sur le bouc, le grand prêtre l’envoyait dans le désert. Cela symbolisait la séparation du peuple élu de ses péchés. Une fois le rite accompli, le grand prêtre se purifiait, puis retournait à la communauté. C’était un jour de jeûne pour toute la nation pendant lequel le grand prêtre intercédait auprès du Seigneur au nom du peuple. En suivant un ordre précis des services et des sacrifices inclus dans la Loi, il recevait l’absolution et le pardon de tous les péchés d’Israël.