Ignacy Sewer Maciejowski w środowisku artystycznym Krakowa

Sewer nie tworzył dzieł, które zawsze się pamięta, ale zyskał szacunek swoich współczesnych, a krytycy uważali go za jedną z największych osobowości Młodej Polski. Posiadając prawdziwy talent pisarski, Sewer pisał na wiele różnych tematów i pod koniec życia stał się najpopularniejszą osobowością środowiska artystycznego Krakowa.

Większość życia spędził z dala od literackiego centrum, a jego korespondencja była jedynym sposobem komunikowania się z pisarzami. Ta korespondencja to imponująca kolekcja. Wśród ocalałych listów są te do Tadeusza Micińskiego, Mieczysława Pawlikowskiego, Marii Wolskiej i Wacława Wolskiego, Karola Chłapowskiego i jego żony Heleny Modrzejewskiej.

Dopiero w 1893 roku Sewer przeprowadził się do Krakowa, gdzie stał się jednym z bohemistów Młodej Polski. Z tego okresu pochodzi najwięcej wspomnień o pisarzu. W 1901 roku Sewer zmarł, a prawie wszystkie ważne czasopisma Krakowa, Lwowa i Warszawy opublikowały nekrologi i wspomnienia o autorze „Bajecznie kolorowy”.

W kolejnych latach niektóre jego dzieła były recenzowane, ale potem stopniowo popadał w zapomnienie. Niemniej jednak warto zwrócić uwagę na barwne wspomnienia o Sewerze autorstwa Adama Drzymały-Siedleckiego, Alfreda Wysockiego i Tadeusza Boya-Żeleńskiego.

Ignacy Maciejowski (Sewer) in the Artistic Community of Cracow

Sewer did not create masterpieces, which you always remember, but he won the respect of his contemporaries and the critics regarded him as one of the greatest personalities of the Young Poland. Having a genuine talent for writing, Sewer wrote about many different issues and at the end of his life he became the most popular personality of the artistic community of Cracow.

He spent most of his life far away from the literary centre and his correspondence was the only way he communicated with the writers. This correspondence is an impressive collection. Among the letters which survived are the ones to Tadeusz Miciński, Mieczysław Pawlikowski, Maria Wolska and Wacław Wolski, Karol Chłapowski and his wife Helena Modrzejewska.

It was not until 1893 that Sewer moved to Cracow, where he became one of the Young Poland’s bohemians. It was this period from which there are the most numerous memoirs about the writer. In 1901, Sewer died and almost all important magazines of Cracow, Lvov, and Warsaw published obituaries and memoirs about the author of „Fabulously Colourful”.

Over the next years, some of his works were reviewed, but then he was slowly forgotten. Nevertheless, it is worth paying attention to the vivid memoirs about Sewer by Adam Drzymała-Siedlecki, Alfred Wysocki, and Tadeusz Boy-Żeleński.

Ignacy Maciejowski (Sewer) dans la Communauté Artistique de Cracovie

Sewer n’a pas créé de chefs-d’œuvre dont on se souvient toujours, mais il a gagné le respect de ses contemporains et les critiques le considéraient comme l’une des plus grandes personnalités de la Jeune Pologne. Ayant un véritable talent d’écriture, Sewer a écrit sur de nombreux sujets différents et à la fin de sa vie, il est devenu la personnalité la plus populaire de la communauté artistique de Cracovie.

Il a passé la majeure partie de sa vie loin du centre littéraire et sa correspondance était le seul moyen de communication avec les écrivains. Cette correspondance est une collection impressionnante. Parmi les lettres qui ont survécu, il y a celles adressées à Tadeusz Miciński, Mieczysław Pawlikowski, Maria Wolska et Wacław Wolski, Karol Chłapowski et sa femme Helena Modrzejewska.

Ce n’est qu’en 1893 que Sewer a déménagé à Cracovie, où il est devenu l’un des bohèmes de la Jeune Pologne. C’est de cette période que proviennent les souvenirs les plus nombreux sur l’écrivain. En 1901, Sewer est mort et presque tous les magazines importants de Cracovie, Lvov et Varsovie ont publié des nécrologies et des souvenirs sur l’auteur de „Fabuleusement Coloré”.

Au cours des années suivantes, certaines de ses œuvres ont été examinées, mais il a ensuite été lentement oublié. Néanmoins, il vaut la peine de prêter attention aux souvenirs vivants sur Sewer par Adam Drzymała-Siedlecki, Alfred Wysocki et Tadeusz Boy-Żeleński.