Zarys demografii parafii Niwiska w latach 1918-1945

Parafia Niwiska została założona dekretem biskupa Tarnowa, Leona Wałęgi, 10 maja 1925 roku. Wcześniej istniał tam kościół filialny z księdzem podporządkowanym proboszczowi w Rzochowie. Parafia obejmowała wsie: Niwiska, Dębrzyna (część), Hucina, Hucisko, Huta Przedborska (część), Leszcze, Poręby, Trześń i Zapole. Mieszkańcy byli potomkami ludzi różnych kultur i narodów, co ilustrowały nazwiska pochodzenia tatarskiego, ruskiego, wołoskiego, czeskiego, szwedzkiego i niemieckiego. W społeczności była także niewielka diaspora.

Liczba ludności parafii wynosiła 3000-3400 w latach 1918-1945. Większość stanowili katolicy rzymscy (ponad 98%). Region parafii był społecznie i ekonomicznie niedorozwinięty. Mieszkańcy, próbując uciec przed biedą i głodem przed nowymi żniwami, wyjeżdżali za granicę do sezonowych prac, głównie do Francji i Niemiec. Wiele rodzin wyjechało także do Stanów Zjednoczonych.

Parafia napotkała trudności podczas II wojny światowej, związane z okupacją niemiecką i stacjonowaniem Armii Czerwonej od sierpnia 1944 roku. Cała parafia była częścią niemieckiego poligonu SS Truppenübungsplatz Heidelager z siedzibą w Pustkowie. W latach 1941-1944 znaczna liczba mieszkańców została zmuszona do opuszczenia swoich domów. Kilkudziesięciu z nich zostało zabitych lub wysłanych do obozów koncentracyjnych.

Żydzi ponieśli największe straty. Zostali przewiezieni do getta w Kolbuszowej i ostatecznie wyeliminowani w obozie zagłady w Bełżcu. Tylko trzem Żydom udało się przeżyć Holokaust dzięki pomocy sąsiadów.

A demographic outline of the parish of Niwiska in the years 1918-1945

The parish of Niwiska was founded by decree of the bishop of Tarnów, Leon Wałęga, on 10 May 1925. Until then, there had been a branch church in Niwiska with a priest who was subordinate to the parish priest in Rzochów. At that time, the parish comprised the following villages: Niwiska, Dębrzyna (part), Hucina, Hucisko, Huta Przedborska (part), Leszcze, Poręby, Trześń, and Zapole. Their inhabitants were the descendants of people of different cultures and nations, which was illustrated by the surnames of such origin as Tartar, Ruthenian, Vlach, Czech, Swedish, and German. The community also included the Diaspora, which was quite small in the interwar period.

The parish population was 3000-3400 in the years 1918-1945. Most of the people were Roman Catholics (over 98%). The region where there was the parish was socially and economically underdeveloped. The inhabitants, trying to escape poverty and famine during the period preceding the new harvest, went abroad to do seasonal jobs, mainly to France and Germany. A large number of families also left for the United States.

The parish faced real difficulties during the Second World War, which was connected with the German occupation and stationing the Soviet Army from August 1944. The whole parish was part of the German training field SS Truppenübungsplatz Heidelager with the headquarters in Pustków. In the years 1941-1944 a considerable number of inhabitants were forced to leave their homes. Several dozen of them were killed or sent to concentration camps.

The Jews sustained the heaviest losses. They were transported to the ghetto in Kolbuszowa and finally eliminated at the Bełżec extermination camp. Only three Jews managed to survive the Holocaust, thanks to their neighbors’ help.

Un aperçu démographique de la paroisse de Niwiska dans les années 1918-1945

La paroisse de Niwiska a été fondée par décret de l’évêque de Tarnów, Leon Wałęga, le 10 mai 1925. Jusqu’alors, il y avait une église filiale à Niwiska avec un prêtre subordonné au curé de la paroisse de Rzochów. À cette époque, la paroisse comprenait les villages suivants : Niwiska, Dębrzyna (en partie), Hucina, Hucisko, Huta Przedborska (en partie), Leszcze, Poręby, Trześń et Zapole. Leurs habitants étaient des descendants de personnes de différentes cultures et nations, comme l’illustrent les noms de famille d’origine tartare, ruthène, valaque, tchèque, suédoise et allemande. La communauté comprenait également la diaspora, qui était assez petite pendant l’entre-deux-guerres.

La population de la paroisse était de 3000-3400 personnes dans les années 1918-1945. La plupart des habitants étaient catholiques romains (plus de 98%). La région où se trouvait la paroisse était socialement et économiquement sous-développée. Les habitants, essayant d’échapper à la pauvreté et à la famine pendant la période précédant la nouvelle récolte, partaient à l’étranger pour des emplois saisonniers, principalement en France et en Allemagne. Un grand nombre de familles sont également parties pour les États-Unis.

La paroisse a rencontré de réelles difficultés pendant la Seconde Guerre mondiale, liées à l’occupation allemande et au stationnement de l’armée soviétique à partir d’août 1944. Toute la paroisse faisait partie du terrain d’entraînement allemand SS Truppenübungsplatz Heidelager dont le quartier général se trouvait à Pustków. Dans les années 1941-1944, un nombre considérable d’habitants ont été contraints de quitter leurs maisons. Plusieurs dizaines d’entre eux ont été tués ou envoyés dans des camps de concentration.

Les Juifs ont subi les pertes les plus lourdes. Ils ont été transportés au ghetto de Kolbuszowa et finalement éliminés au camp d’extermination de Bełżec. Seuls trois Juifs ont réussi à survivre à l’Holocauste, grâce à l’aide de leurs voisins.