Wiersze młodzieńcze Jana Włodka – próba literackiej analizy tomu

Artykuł przedstawia młodzieńcze wiersze Jana Włodka. Jan Włodek był wybitnym profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, pionierem polskiej ekologii, legionistą, dyplomatą, dziennikarzem, podróżnikiem oraz znakomitym fotografem. Wiersze zostały opublikowane wraz z reprintem rękopisu dzięki staraniom jego dzieci – Zofii i Jana Mariana Włodków. Większość z nich datowana jest na rok 1900 lub 1901, niektóre nawet dokładniej – miesięcznie lub dziennie, co sugeruje, że zostały napisane, gdy autor miał 15–16 lat i uczęszczał jeszcze do szkoły średniej. Analizując tomik, autorka artykułu poszukuje klucza, według którego wiersze zostały ułożone. Biorąc pod uwagę żart na okładce, humorystyczny komentarz w wierszu „Suplement”, a także inne bardziej subtelne żarty, jak ten z wiersza „Do K…E…”, podejrzewa, że tomik był formą gier salonowych, a być może rozrywką rodzinną, prezentem lub dowodem sumiennej pracy Janka w szkole. Analizując różnorodną treść wierszy (wyznania miłosne, tęsknota, rozczarowanie, rozważania filozoficzne oraz zachwyty światem i naturą) oraz formę (np. sonet, oda, idylla), dostrzega niezwykłą erudycję młodego autora w porównaniu z dzisiejszą młodzieżą, znajomość nie tylko języków i kultur starożytnych, ale także filozofii oraz rodzimych osiągnięć literackich minionych epok. Autorka artykułu jest daleka od gloryfikacji wierszy; zauważa językową niezręczność poety, jego błędy i potknięcia, ale zwraca uwagę na fakt, że Jan Włodek nigdy nie został poetą i nie rozwijał swoich umiejętności literackich, a tomik „Młodzieńcze wiersze” jest dziełem bardzo młodego człowieka.

Jan Włodek’s Youthful poems – an attempt of literary analysis of the volume

 The article presents Jan Włodek’s youthful poems. Jan Włodek was a distinguished professor at the Jagiellonian University, the pioneer of Polish ecology, a legionnaire, diplomat, journalist, traveler and an excellent photographer. The poems were published along with the reprint of the manuscript thanks to the endeavours of his children-Zofia and Jan Marian Włodkowie. Most of the them are dated 1900 or 1901, some even more accurate-monthly or daily, suggesting that they were written when the author was at the age of 15-16 and still attended secondary school. Analyzing the volume, the author of the article looks for the key according to which the poems were arranged. Taking into account the joke on the cover, humorous comment in the poem Suplement, as well as other more subtle jokes, like the one from the poem To K…E…, she suspects that the volume was a form of parlour games, and perhaps it was a family entertainment, a present or some sort of evidence of Janek’s conscientious work in schools. Analyzing the diverse content of the poems (love confessions, longing, disappointment, philosophical musings and the delights of the world and nature) and the form (e.g. the sonnet, ode, idyll), she discovers the young author’s unusual erudition when compared with today’s teens, the knowledge of not only the ancient languages and cultures, but also philosophy, as well as our native literary achievements of the past epochs. The author of the article is far from glorifying the poems; she notices the linguistic awkwardness of the poet, his mistakes and stumbles, but she draws attention to the fact that Jan Włodek never became a poet and he did not develop his literary skills, and the volume of Youthful poems is the work of a very young man. 

Les poèmes de jeunesse de Jan Włodek – essai d’analyse littéraire du recueil

L’article présente les poèmes de jeunesse de Jan Włodek. Jan Włodek était un professeur éminent de l’Université Jagellonne, pionnier de l’écologie polonaise, légionnaire, diplomate, journaliste, voyageur et excellent photographe. Les poèmes ont été publiés avec la réimpression du manuscrit grâce aux efforts de ses enfants – Zofia et Jan Marian Włodek. La plupart datent de 1900 ou 1901, certains même avec une précision mensuelle ou quotidienne, ce qui suggère qu’ils ont été écrits lorsque l’auteur avait 15–16 ans et fréquentait encore le lycée. En analysant le recueil, l’auteure de l’article cherche la clé selon laquelle les poèmes ont été arrangés. En tenant compte de la plaisanterie sur la couverture, du commentaire humoristique dans le poème « Supplément », ainsi que d’autres plaisanteries plus subtiles, comme celle du poème « À K…E… », elle soupçonne que le recueil était une forme de jeux de salon, et peut-être un divertissement familial, un cadeau ou une sorte de preuve du travail consciencieux de Janek à l’école. En analysant le contenu diversifié des poèmes (confessions d’amour, nostalgie, déception, réflexions philosophiques et émerveillements du monde et de la nature) et la forme (par exemple, sonnet, ode, idylle), elle découvre l’érudition inhabituelle du jeune auteur comparée à celle des adolescents d’aujourd’hui, la connaissance non seulement des langues et cultures anciennes, mais aussi de la philosophie, ainsi que des réalisations littéraires nationales des époques passées. L’auteure de l’article est loin de glorifier les poèmes ; elle remarque la maladresse linguistique du poète, ses erreurs et ses hésitations, mais elle attire l’attention sur le fait que Jan Włodek n’est jamais devenu poète et n’a pas développé ses compétences littéraires, et que le recueil de poèmes de jeunesse est l’œuvre d’un très jeune homme.