Jan Marian Włodek z Dąbrowicy – powroty

Historia rodzinna Włodków z Dąbrowicy koło Bochni, noszących herb Sulima, a których znakomitym przedstawicielem był Jan Marian Włodek (profesor Polskiej Akademii Nauk, oddział w Krakowie), jest nierozerwalnie związana z lasem sandomierskim, lasami tuszowskimi, w tym parafią w Ostrowach Tuszowskich.

Autor artykułu podjął próbę przedstawienia Jana Włodka, wybitnej postaci w dziedzinie hydrobiologii i ichtiologii polskiej. Artykuł opiera się na blisko siedmioletniej korespondencji (przedstawionej chronologicznie), zainicjowanej w 2005 roku przez Profesora z ks. dr Sławomirem Zychą, badaczem na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, nadzorcą badań sanktuariów Matki Boskiej w Diecezji Rzeszowskiej. Ta korespondencja, o wielkich walorach literackich i poznawczych, ukazująca patriotyzm, uczciwość i oddanie ojczyźnie rodziny Włodków, przerodziła się w intelektualną przyjaźń między wybitnymi intelektualistami, i trwała nieprzerwanie aż do śmierci Profesora w maju 2012 roku. Systematyczna, żywa wymiana aktualnych informacji akademickich i publikacji między oboma badaczami, głównie dotyczyła obecności śladów i pracy ojca Profesora, Jana Zdzisława Włodka, w lesie sandomierskim. Był on oficerem Legionów, dyplomatą, profesorem Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz właścicielem majątku tuszowskiego.

Profesor Jan Marian Włodek był związany z Diecezją Rzeszowską poprzez dawne prawo patronatu nad parafią w Ostrowach Tuszowskich (jego ojciec był ostatnim patronem kościoła w Ostrowach Tuszowskich).

Silna emocjonalna więź Profesora z tą okolicą została wzmocniona przez doświadczenie wojennego tułactwa we wrześniu 1939 roku, gdy jako nastoletni chłopiec jego rodzina uciekała przed nadchodzącym frontem niemieckim na wschód, do rodowej posiadłości w Budzie Tuszowskiej koło Mielca.

Kiedy, po 17 września 1939 roku, wschodnia Polska przestała być bezpiecznym schronieniem, on przeżywał trudności powrotu do rodzinnego majątku w Dąbrowicy koło Bochni. Profesor pozostawił realistyczny dziennik (w pełni zacytowany w artykule), który stanowi doskonałą dokumentację tragicznych dni września 1939 roku.

Jan Marian Włodek from Dąbrowica – returns

The history of landowning family of the Włodeks from Dąbrowica near Bochnia, who bore the Sulima coat of arms, and whose illustrious representative was Jan Marian Włodek (professor of Polish Academy of Sciences, a branch in Krakow), is inseparable from the Sandomierz forest, Tuszowskie forests, including the parish in Ostrowy Tuszowskie.

The author of the article attempted to show Jan Włodek, an outstanding figure in the field of Polish hydrobiology and ichthyology. The article is based on nearly seven-year correspondence (presented chronologically), initiated in 2005 by Professor with Rev. dr Sławomir Zych, a researcher at the Catholic University of Lublin, a research supervisor of sanctuaries of the Virgin Mary in the Diocese of Rzeszów. This correspondence of great literary and cognitive qualities, showing patriotism, integrity, and devotion to the homeland of the Włodek family, turned into an intellectual friendship between the outstanding intellectuals, and continued uninterrupted until the Professor’s death in May 2012. Systematic, lively exchange of current academic information and publications between both researchers, mainly concerned the presence of traces and work of Professor’s father, Jan Zdzisław Włodek, in the Sandomierz forest. He was an officer of legions, a diplomat, a professor at the Jagiellonian University and the owner of the tuszowskie estate.

Professor Jan Marian Włodek was connected with the Diocese of Rzeszów by the former right of patronage of the parish in Ostrowy Tuszowskie (his father was the last patron of the church in Ostrowy Tuszowskie).

Professor’s strong emotional bond with that area was intensified by the experience of wartime wandering in September 1939 when, as a teenage boy, his family fled from the approaching German front to the east, to the family estate in Buda Tuszowska near Mielec.

When, after 17 September, 1939, Eastern Poland could not be longer a shelter, he endured hardships of return to the family estate in Dąbrowica near Bochnia. Professor left a realistic diary (fully quoted in the article), which is a great documentation of the tragic days of September 1939.

Jan Marian Włodek de Dąbrowica – retour

L’histoire de la famille noble des Włodek, originaire de Dąbrowica près de Bochnia et portant les armoiries de Sulima, dont un représentant illustre fut Jan Marian Włodek (professeur à l’Académie polonaise des sciences, branche de Cracovie), est indissociable de la forêt de Sandomierz et des bois de Tuszów, incluant la paroisse d’Ostrowy Tuszowskie.

L’auteur de l’article a tenté de présenter Jan Włodek, une figure exceptionnelle dans le domaine de l’hydrobiologie et de l’ichtyologie polonaises. L’article repose sur une correspondance de près de sept ans (présentée chronologiquement), entamée en 2005 par le Professeur avec le Révérend Dr Sławomir Zych, chercheur à l’Université catholique de Lublin et superviseur scientifique des sanctuaires mariaux du diocèse de Rzeszów. Cette correspondance, riche sur le plan littéraire et cognitif, révélant le patriotisme, l’intégrité et le dévouement à la patrie de la famille Włodek, s’est transformée en une amitié intellectuelle entre deux éminents intellectuels, restée ininterrompue jusqu’à la mort du Professeur en mai 2012.

L’échange régulier et vivant d’informations et de publications scientifiques entre les deux chercheurs concernait principalement les traces et l’œuvre du père du Professeur, Jan Zdzisław Włodek, dans la forêt de Sandomierz. Ce dernier était officier des Légions, diplomate, professeur à l’Université jagellonne et propriétaire du domaine de Tuszów.

Le professeur Jan Marian Włodek était lié au diocèse de Rzeszów par l’ancien droit de patronage de la paroisse d’Ostrowy Tuszowskie (son père en fut le dernier patron).

Le lien affectif profond du Professeur avec cette région fut renforcé par l’expérience de l’errance pendant la guerre, en septembre 1939, lorsque, encore adolescent, sa famille fuit l’avancée de l’armée allemande vers l’est, jusqu’au domaine familial de Buda Tuszowska près de Mielec.

Lorsque, après le 17 septembre 1939, la Pologne de l’Est ne pouvait plus servir de refuge, il endura les difficultés du retour au domaine familial de Dąbrowica près de Bochnia. Le Professeur a laissé un journal réaliste (intégralement cité dans l’article), qui constitue une remarquable documentation des jours tragiques de septembre 1939.