Kilka informacji do dziejów raniżowskiej parafii

Artykuł składa się z pięciu części. Pierwsza opisuje legaty, które w 1663 roku zostały przygotowane dla kościoła w Ranizowie przez ks. Macieja Zelaskowica, proboszcza w Gwoźdźcu. Druga część zawiera kilka uwag na temat „witryców”, którzy w Ranizowie pełnili tę funkcję znacznie dłużej niż w innych parafiach, ponieważ istnieją informacje o nich już w 1815 roku. Trzecia część, oparta na „Kircularzu” konsystorza biskupiego w Przemyślu z lat 1865-1890, przedstawia inwestycje i zakupy wyposażenia kościoła w Ranizowie oraz jego filialnego kościoła w Spie. Inny temat, na którym skupia się praca, to okoliczności, w których ks. Wojciech Parysz został proboszczem w Dzikowcu w 1919 roku. Wtedy był proboszczem w Ranizowie w latach 1929-1948. Ostatnia, piąta część tego artykułu poświęcona jest sprawom związanym z przekazaniem lasu parafialnego na rzecz Skarbu Państwa.

Some notes on the history of the parish of Ranizów

The article consists of five parts. The first one describes the legacies which, in 1663, were prepared for the church in Ranizów by Rev. Maciej Zelaskowic, a parish priest in Gwozdziec. The second part includes a few comments about “vitrici” who in Ranizów held this office much longer than in other parishes, because there is information on them in 1815. The third part, which is based on “Circular” of Episcopal consistory in Przemysl from the years 1865 to 1890, presents investments and purchases of equipment of the church in Ranizów and its branch church in Spie. Another topic on which the work focuses is the circumstances in which Rev. Wojciech Parysz became a parish priest in Dzikowiec in 1919. He was then a parish priest in Ranizów in the years 1929- 1948. The last, fifth part of this paper is dedicated to the matters relating to giving the parish forest to the State Treasury.

Quelques notes sur l’histoire de la paroisse de Ranizów

L’article se compose de cinq parties. La première décrit les legs préparés en 1663 pour l’église de Ranizów par le père Maciej Zelaskowic, curé à Gwoźdźcu. La deuxième partie comprend quelques commentaires sur les „vitrici” qui ont occupé cette fonction à Ranizów beaucoup plus longtemps que dans d’autres paroisses, car des informations à leur sujet remontent à 1815. La troisième partie, basée sur le „Circulaire” du consistoire épiscopal de Przemyśl des années 1865 à 1890, présente les investissements et les achats d’équipements de l’église de Ranizów et de son église succursale à Spie. Un autre sujet sur lequel l’article se concentre est les circonstances dans lesquelles le père Wojciech Parysz est devenu curé à Dzikowiec en 1919. Il était alors curé à Ranizów de 1929 à 1948. La dernière, cinquième partie de cet article est consacrée aux questions liées au don de la forêt paroissiale au Trésor public.